maandag 16 november 2009

West wil ‘de beste eenheidsworst’

,,Het wordt een uitdaging om niet alleen naar die ene procent die toch wel zijn stem laat horen te luisteren’’, zegt Bram van Els, de raadsvoorzitter van stadsdeel De Baarsjes op de conferentie Op Weg Naar Stadsdeel West.

De voorzitter van de Speeltuinvereniging Columbusplein springt dan ook op, zodra hij daarvoor de kans krijgt. ,,De mensen die hier in de zaal zitten komen hier niet voor zichzelf. Ze vertegenwoordigen meer dan 1400 mensen.’’

Applaus!

Zo’n 1400 bewoners namen in september de moeite om – al dan niet online– hun mening te spuien over het nieuwe stadsdeel West. En vanavond is de grote finale in Podium Mozaïek. Het is weliswaar druk, maar de meeste aanwezigen zijn actief in buurtcomités, adviesraden of verenigingen. Van Els is hartstikke blij met deze bewoners, maar ze staan niet gelijk aan de bevolking van het hele stadsdeel, denkt hij.

De conferentie heeft inderdaad een ‘ons-kent-ons’-gehalte. Zelfs de presentator die deze en voorgaande avonden aan elkaar praatte, begint mensen te herkennen. ,,Ah, ik hoor een bekende stem. Meneer Tesink, zegt u het maar’’, roept hij energiek.

Toch is Podium Mozaïek met zo’n driehonderd aanwezigen afgeladen vol en zijn de stoutste verwachtingen van de organisatie overtroffen. ,,Het grote kapitaal van de betrokkenheid van de bewoners’’ moet ook dus zeker mee naar het nieuwe stadsdeel, zeggen Van Els en zijn collegaraadsvoorzitters uit Oud-West en Westerpark in koor. Het is ze tijdens deze avonden sowieso opgevallen hoeveel positieve punten iedereen uit de stadsdelen wil meenemen.

Ook een stadsdeelbestuuder en hoge ambtenaar komen naar voren om te vertellen hoe het staat met de voorgang van de fusie. Ze willen vooral ,, geen eenheidsworst, tenzij het de beste eenheidsworst is’’, grapt stadsdeelbestuurder Martien Kuitenbrouwer. De bewoners moeten zich ondanks de groei van het stadsdeel thuis blijven voelen in de buurt. Hoe de bestuurders dat precies voor zich zien, blijft onduidelijk. Zo studeren ze nog op de vraag welke loketten straks openblijven. En als bewoners met verlanglijstjes voor de toekomst komen, verontschuldigt Kuitenbrouwer zich beleefd lachend: ,,Daar gaat het volgende stadsdeelbestuur over.’’

Dan is het de beurt aan de bewoners. Ze kunnen elkaar leren kennen bij discussies over onder meer sport, media, kunst, welzijn en het beïnvloeden van de politiek. Een zogenaamde ‘flapmeester’ – genoemd naar de flap-overs waar men zich rondschaart – leidt de discussies. Bij een van de flap-overs ontstaat een discussie over de taak van de flapmeester:

,,Het is niet mijn taak om met u te praten. U moet met elkaar in gesprek’’, zegt de man in het gele overhemd.

,,We moeten toch toetsen of onze wensen reëel zijn?’’ klagen de bewoners.

Het galmt nogal in Podium Mozaïek. Daardoor kunnen de bewoners elkaar soms slecht verstaan. Gelukkig hebben ze er een oplossing voor gevonden. Naarmate de avond vordert, verzamelen steeds meer betrokken burgers zich bij de bar een verdieping lager. Prima, want zo leren ze elkaar pas echt kennen, constateert een organisatrice.

Dit is een impressie van de conferentie Op Weg naar Stadsdeel West van 29 oktober.
Ook leuk: de indruk van Standup Musician Bart Kiers van deze avond.

donderdag 5 november 2009

Frogers bron van inspiratie bij begrotingsdebat

,,Speciaal voor de medewerkers van de pers die dat allemaal mooi kunnen opschrijven. Oh, ze zijn er niet meer. Dat had ik niet gezien’’, zegt GroenLinkser Marco de Goede, terwijl hij snel een blik over zijn schouder werpt. Er zitten inderdaad minder journalisten op de publieke tribune nu hij het over de gemeentebegroting heeft dan toen de burgemeester de hoofdcommissaris een veeg uit de pan gaf naar aanleiding van een interview in NRC Handelblad.

Nu hebben de leden van de gemeenteraad van Amsterdam de pers niet nodig om creatief met elkaar in debat te gaan over manieren om de begroting sluitend te maken. ,,Want de bomen groeien niet meer tot in de hemel. Alhoewel wij natuurlijk groot voorstander zijn van bomen’’, aldus De Goede.

De politici zijn niet alleen creatief met spreekwoorden en gezegdes. Ook met songteksten weten ze wel raad. Vooral de familie Froger mag zich in grote populariteit van de Amsterdamse politiek verheugen. ,,Met Natasja Froger zegt de PvdA: gewoon doen’’, juicht Michiel Mulder. Het is in deze economische crisis vooral belangrijk dat mensen aan het werk blijven. Daarom is de PvdA ook zo blij met het omzetten van ID-banen in Blijf Aan De Bal Banen. Wát een begroting: gewoon doen! De VVD kiest liever voor ,,Een eigen huis, een plek onder de zon.’’ Dit is de SP allemaal wat te prozaïsch. Die wil graag ,,de geest van Robin Hood door Amsterdam laten waren.’’

Enfin, de PvdA houdt het dus bij ‘gewoon doen!’. De fractievoorzitter van D66 ziet zijn kans schoon: ,,Wat is precies het verschil tussen ID-banen en Blijf Aan De Bal Banen?’’ wil hij weten.

,,Daarvoor geef ik graag het woord aan collega Ünver,’’ zegt Mulder.

,,Dat doe ik,’’ roept de raadsvoorzitter.

Het verschil tussen ID-banen en Blijf Aan De Bal Banen is dat mensen met een ID-baan niet doorstromen naar betaald werk. Onder de noemer Blijf Aan De Bal wordt dat allemaal heel anders. Echt wel. En anders kan de PvdA ook nog wel een paar asociale maatregelen van D66 bedenken, sneert Mulder.

Ondertussen kletsen twee raadsleden van GroenLinks lustig door het debat heen. Ook als even later de eigen fractievoorzitter het woord heeft, verdwijnt een van hen om te bellen. De ander – nota bene De Goede - veert ook regelmatig op om een paar minuten te verdwijnen. Maar niet alleen GroenLinkers zijn soms afgeleid. Een liberaal bladert door de krant. Een sociaal-democraat trekt gekke bekken en verlaat even later de raadszaal, ook al met een mobieltje aan zijn oor.

Ook de aandacht van wethouders verslapt wel eens. Zo werpt wethouder Asscher af en toe steelse blikken op zijn blackberry. Wethouders Ossel en Van Poelgeest fluisteren elkaar zo nu en dan iets in het oor om vervolgens te schuddebuiken van het lachen.

En iedereen snoept. De VVD heeft een enorme schaal met allerlei zoetigheden op tafel staan, waar alle raadsleden uit komen grabbelen. Op een gegeven belandt de snoepschaal zelfs op de perstribune. Toen daar nog meer journalisten zaten om te snoepen natuurlijk…

===

Dit is een impressie van de (middag)vergadering van de Amsterdamse gemeenteraad van 28 oktober.

Gemeenteraad
PvdA (20)
VVD (8)
GroenLinks (7)
SP (6)
CDA (2)
D66 (2)

College
Job Cohen (PvdA, burgemeester)
Lodewijk Asscher (PvdA)
Carolien Gehrels
Hans Gerson (PvdA)
Freek Ossel (PvdA)
Maarten van Poelgeest (GroenLinks)
Marijke Vos (GroenLinks)

dinsdag 3 november 2009

'Mogen we effe schorsen?'

,,Ik begrijp dat u een schorsing nodig heeft?’’ Gery de Boer (PvdA) kijkt stadsdeelwethouder Willem Paquay (SP) aan met een strenge frons.

De SP’er zit gebogen over de papieren die voor hem op tafel liggen. Zijn beringde vingers doorzoeken de stapel. ,,Mogen we effe schorsen?’’ vraagt hij uiteindelijk, terwijl zijn collegabestuurders hem van alles en nog wat toefluisteren.

De commissievoorzitter geeft dan maar toestemming voor het al opgestarte overleg. De bestuurders stuiven weg, de raadsleden achterlatend in de vergaderzaal. Die maken van de gelegenheid gebruik om hun verontwaardiging over de gang van zaken met elkaar te delen.

De commissieleden zijn zojuist over Paquay heengebuiteld omdat er voor het voortzetten van het werk van welzijnsorganisatie Dynamo extra geld bij moet. De ID-banen (voorheen Melkertbanen) verdwijnen namelijk en er is niet genoeg geld om al hun werk om te zetten in reguliere banen. En dan moet je soms ,,kiezen tussen koffie drinken of jongeren’’, aldus Paquay. Maar dat betekent minder welzijnswerk en dat is voor de raad ,,onbespreekbaar’’. Dus dringt zich de grote vraag op: We wisten toch al lang dat die ID-banen zouden verdwijnen? Hebben Dynamo en het stadsdeel niet zitten slapen?

De stadsdeelwethouder werd gered door de schorsing, die inmiddels weer is beëindigd. De bestuurders zijn terug uit hun conclaaf. Paquay neemt opnieuw het woord, met meer volume dan voor de schorsing. ,,In de begroting is een risico van vier ton opgenomen. Dat is grosso modo genoeg om de dienstverlening overeind te houden. Dat is ook mijn ambitie. Zo ga ik de onderhandelingen in.’’

Het is mooi dat de dienstverlening overeind blijft, zegt Ardine Nicolai (GroenLinks). Om daar met ernstige stem aan toe te voegen: ,,Volgens mij kom je bij onderhandelingen niet vaak uit waar je begint, maar goed ik hóóp dat het u lukt.’’

,,Ik ga mijn uiterste best doen’’, zegt Paquay.

Hiermee lijkt het brandje geblust. Althans voor de duur van deze commissievergadering. Ook op de publieke tribune zitten nauwelijks boze bewoners. Sterker nog, er zijn veel minder insprekers komen opdagen dan zich vooraf hadden aangemeld. Op het punt van de verdwijnende ID-banen is zelfs maar een bewoner afgekomen.

Dat brengt de commissievoorzitter ertoe om iedereen die de raadszaal binnenkomt toe te roepen: ,,Bent ú Linda?’’

===

Stadsdeelraad
PvdA (8)
GroenLinks (5)
Méérbelangen (4)
SP (4)
VVD (2)
CDA (1)
D66 (1)

Dagelijks bestuur
Martin Verbeet (PvdA, voorzitter)
Germaine Princen (PvdA)
Sharona Ceha (Méérbelangen)
Willem Paquay (SP)

In Defecte democratie? schrijf ik columns over vergaderingen van bestuurslagen die normaal niet zo zichtbaar zijn in de media. Ik begin met een serie columns over de Amsterdamse stadsdelen. Deze column is een impressie van de commissie Welzijn, Buurt & Vrije Tijd in Oost-Watergraafsmeer van 13 oktober.