Beste lezers,
Het heeft even geduurd voor ik mijn column over de commissievergadering van De Baarsjes af had. Waarvoor mijn excuses. Ik moest nog wat dingen voor mijn studie doen en had na mijn stage de vakantie een beetje in mijn hoofd. Ik heb in juni vergaderingen in drie stadsdelen bezocht en dat was bijzonder leuk en leerzaam. Nu zijn de deelraden met reces. In september ga ik weer op pad. Ik wens jullie een fijne zomer!
dinsdag 21 juli 2009
VVD geeft standpunt GroenLinks aardig weer
‘Sorry dat ik u telkens over het hoofd zie, dagelijks bestuur.’ Voorzitter Genieve Sijlbing verontschuldigt zich lachend. Zij is de meest goedlachse voorzitter die ik aan het werk heb gezien. Hiermee is de gecombineerde commissievergadering Stadsdeelwerken/Wonen van De Baarsjes begonnen. De voorzitter kijkt wie er afwezig is. Ze stelt de agenda vast. Buiten de kleine, moderne vergaderzaal verlaten de laatste klanten het stadsdeelkantoor dat vanavond tot acht uur open is.
Al gauw is het woord aan een jonge vader, die zich heeft gemeld als inspreker. Hij zou graag in De Baarsjes komen wonen, maar wil zijn gezin niet blootstellen aan de vele coffeeshops in het stadsdeel. De raadsleden en het dagelijks bestuur verklaren deemoedig dat zij de overlast door softdrugs ook heel vervelend vinden. Ze doen hun best om deze te bestrijden. De voorzitter lacht de inspreker toe. Ze nemen het mee.
Aan het vergadertempo te merken, houden ze in de Baarsjes niet van lullen, maar van poetsen. De vergaderstijl is zakelijk. De raadsleden verliezen zich zelden in emotionele betogen. Zelden, want het gebeurt wel degelijk. Martijn de Keizer (PvdA) maakt zich namelijk zorgen over de toenemende onveiligheid in zijn stadsdeel. Aanleiding is de notitie Focus op Veiligheid. ,,Ik ben niet alleen geschrokken, maar ook geschokt.’’ De Keizer houdt een tamelijk wijdlopig betoog over de onveiligheid in zijn stadsdeel. Hij wil criminaliteit ,,keihard aanpakken.’’ Zijn zinnen sluit hij regelmatig af met een veelbetekenend ,,dames en heren’’ terwijl hij de aanwezigen beurtelings aankijkt.
Ik had niet in de gaten dat het zo gevaarlijk was in De Baarsjes. Tamara Serno (VVD) heeft blijkbaar mijn gedachten geraden. ,,Als ik de heer De Keizer zo hoor, vraag ik me af of ik wel in hetzelfde stadsdeel woon,’’ zegt ze. Natuurlijk moeten bewoners die zich niet veilig voelen serieus worden genomen, maar om nou net te doen of er in De Baarsjes alleen criminele achterbuurten zijn, gaat haar toch wel te ver. Het kan volgens haar ook niet goed zijn voor de gevoelens van veiligheid van de bewoners. Bovendien moet je oppassen voor een ‘waterbedeffect’: dat je jongeren die overlast veroorzaken wegjaagt, zodat ze elders voor gedoe zorgen. Vooral de problemen met softdrugs moeten serieus worden. Misschien is een blowverbod in het stadsdeel wat? aldus Serno, die hiermee een proefballonnetje oplaat.
Het lijkt wel of de standpunten van de PvdA en de VVD door elkaar zijn gehusseld. Dat idee wordt bevestigd als de GroenLinksfractie zegt dat mevrouw Serno het standpunt van GroenLinks aardig weergeeft. ,,De bewoners zouden sterven van angst in het stadsdeel van de heer De Keizer.’’ Waarop de PvdA’er gepikeerd zegt dat de VVD en GroenLinks de werkelijkheid ontkennen. De een ervaart de veiligheid in zijn stadsdeel blijkbaar anders dan de ander. Hetzelfde geldt voor de interpretatie van vergaderstukken.
Stadsdeelvoorzitter Godfried Lambriex sust de boel. Natuurlijk moeten we waken voor een ‘waterbedeffect’. Dat wil niet zeggen dat een actief veiligheidsbeleid niet van belang is. Het is een probleem dat de grenzen van De Baarsjes overstijgt. Hij kijkt in dat kader uit naar samenwerking in het nieuwe stadsdeel West.
Na deze korte opleving van emoties zit de vaart er weer in. De goedlachse voorzitter jaagt de rest van de agenda erdoorheen. Wat rest van de emoties is een soort gimmick. Op gezette tijden roept een raadslid ergens in zijn betoog. ,,Misschien heb ik dat stuk anders gelezen.’’
===
In Defecte democratie? schrijf ik columns over vergaderingen van bestuurslagen die normaal niet zo zichtbaar zijn in de media. Ik begin met een serie columns over de Amsterdamse stadsdelen. Deze column is een impressie van de gecombineerde commissie Stadsdeelwerken/Wonen van 16 juni.
Stadsdeelraad
PvdA (8)
GroenLinks (4)
VVD (3)
D66 (2)
Dagelijks bestuur
Godfried Lambriex (PvdA, voorzitter)
Ab Cherribi (PvdA)
Coos Hoebe (GroenLinks)
Al gauw is het woord aan een jonge vader, die zich heeft gemeld als inspreker. Hij zou graag in De Baarsjes komen wonen, maar wil zijn gezin niet blootstellen aan de vele coffeeshops in het stadsdeel. De raadsleden en het dagelijks bestuur verklaren deemoedig dat zij de overlast door softdrugs ook heel vervelend vinden. Ze doen hun best om deze te bestrijden. De voorzitter lacht de inspreker toe. Ze nemen het mee.
Aan het vergadertempo te merken, houden ze in de Baarsjes niet van lullen, maar van poetsen. De vergaderstijl is zakelijk. De raadsleden verliezen zich zelden in emotionele betogen. Zelden, want het gebeurt wel degelijk. Martijn de Keizer (PvdA) maakt zich namelijk zorgen over de toenemende onveiligheid in zijn stadsdeel. Aanleiding is de notitie Focus op Veiligheid. ,,Ik ben niet alleen geschrokken, maar ook geschokt.’’ De Keizer houdt een tamelijk wijdlopig betoog over de onveiligheid in zijn stadsdeel. Hij wil criminaliteit ,,keihard aanpakken.’’ Zijn zinnen sluit hij regelmatig af met een veelbetekenend ,,dames en heren’’ terwijl hij de aanwezigen beurtelings aankijkt.
Ik had niet in de gaten dat het zo gevaarlijk was in De Baarsjes. Tamara Serno (VVD) heeft blijkbaar mijn gedachten geraden. ,,Als ik de heer De Keizer zo hoor, vraag ik me af of ik wel in hetzelfde stadsdeel woon,’’ zegt ze. Natuurlijk moeten bewoners die zich niet veilig voelen serieus worden genomen, maar om nou net te doen of er in De Baarsjes alleen criminele achterbuurten zijn, gaat haar toch wel te ver. Het kan volgens haar ook niet goed zijn voor de gevoelens van veiligheid van de bewoners. Bovendien moet je oppassen voor een ‘waterbedeffect’: dat je jongeren die overlast veroorzaken wegjaagt, zodat ze elders voor gedoe zorgen. Vooral de problemen met softdrugs moeten serieus worden. Misschien is een blowverbod in het stadsdeel wat? aldus Serno, die hiermee een proefballonnetje oplaat.
Het lijkt wel of de standpunten van de PvdA en de VVD door elkaar zijn gehusseld. Dat idee wordt bevestigd als de GroenLinksfractie zegt dat mevrouw Serno het standpunt van GroenLinks aardig weergeeft. ,,De bewoners zouden sterven van angst in het stadsdeel van de heer De Keizer.’’ Waarop de PvdA’er gepikeerd zegt dat de VVD en GroenLinks de werkelijkheid ontkennen. De een ervaart de veiligheid in zijn stadsdeel blijkbaar anders dan de ander. Hetzelfde geldt voor de interpretatie van vergaderstukken.
Stadsdeelvoorzitter Godfried Lambriex sust de boel. Natuurlijk moeten we waken voor een ‘waterbedeffect’. Dat wil niet zeggen dat een actief veiligheidsbeleid niet van belang is. Het is een probleem dat de grenzen van De Baarsjes overstijgt. Hij kijkt in dat kader uit naar samenwerking in het nieuwe stadsdeel West.
Na deze korte opleving van emoties zit de vaart er weer in. De goedlachse voorzitter jaagt de rest van de agenda erdoorheen. Wat rest van de emoties is een soort gimmick. Op gezette tijden roept een raadslid ergens in zijn betoog. ,,Misschien heb ik dat stuk anders gelezen.’’
===
In Defecte democratie? schrijf ik columns over vergaderingen van bestuurslagen die normaal niet zo zichtbaar zijn in de media. Ik begin met een serie columns over de Amsterdamse stadsdelen. Deze column is een impressie van de gecombineerde commissie Stadsdeelwerken/Wonen van 16 juni.
Stadsdeelraad
PvdA (8)
GroenLinks (4)
VVD (3)
D66 (2)
Dagelijks bestuur
Godfried Lambriex (PvdA, voorzitter)
Ab Cherribi (PvdA)
Coos Hoebe (GroenLinks)
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
