Gitaarles

Vrijdagavond kon ik nooit een afspraak maken. Vrijdagavond had ik tien jaar lang gitaarles in Hilversum. Ik leerde er de beginselen van de gitaar. Noten, toonladders, akkoorden, en vingeroefeningen. Etudes van Fernando Carulli en Fernando Sor.

Mijn gitaarleraar was streng doch rechtvaardig. Toen ik nog het gymnasium bezocht, zei hij vaak dat ik minstens een half uur per dag moest oefenen. En over teveel huiswerk moest ik niet klagen. Hij had ook mensen op les met een werkweek van 60 uur. En die hadden ook tijd om te oefenen. De eerste twee jaar maakte ik een vliegende start. Ik oefende trouw. Maar periodes van ijver en van luiheid wisselden elkaar wel af. Tijdens mijn eindexamen en het jaar dat ik klassieke talen studeerde, oefende ik stukken minder. Dat geldt ook voor de afgelopen zomer toen ik mijn masterscriptie schreef. Daarna ging ik journalistiek studeren en had ik vast meer tijd. Het tegendeel bleek waar. Aan oefenen kwam ik weinig toe. Iedere vrijdagavond om 19.30 uur in Hilversum zijn, was soms lastig. Een avondje chillen op zijn tijd is ook wel fijn. Dus ergens is het prettig dat ik gisteren mijn laatste gitaarles had. Er komt ook een eind aan een wekelijks ritueel. Gitaar spelen in dat kamertje volgepropt met gitaren, bladmuziek, platen en cd´s. En ouwehoeren over van alles en nog wat. De strengheid van mijn leraar werd namelijk minder in de loop der tijd.

Vrijdagavond ben ik vanaf nu vrij. Af en toe zal ik mijn Spaanse gitaar nog wel oppakken om een stukje te spelen. Beloofd.